Kuchnia nie tylko dla orłów, cz. 4 - pierogi z kapustą i grzybami

Dziś potrawa, w której na sukces smakowy składają się zarówno ciasto, jak i jego farsz. Pierogi wymagają użycia siły fizycznej (podczas wyrabiania ciasta) i finezji (w doprawianiu farszu). Wymagają także prób i błędów –bowiem nasze babcie całe życie trenowały się w przemysłowym ich wyrobie. Nie zrażajmy się więc, jeśli na początku wyjdą nam rozgotowane kluchy. Nic to – jak mawiał Pan Wołodyjowski. Do tegorocznych świąt Bożego Narodzenia zdążymy…

Pierogi z kapustą i grzybami

Ciasto:
- mąka pszenna 0,5 kg (ja używam tortowej)
- oliwa/olej rzepakowy
- jajko
- sól
- odrobina ciepłego mleka

Farsz:
- kapusta kiszona narwiańska lub własnego wyrobu 0,5 kg
- 2-3 cebule
- 30 dkg namoczonych grzybów (prawdziwki, podgrzybki)
- majeranek, cząber, oregano, pieprz czarny
- liść laurowy, ziele angielskie, lubczyk

Najpierw robimy farsz. Kapustę kiszoną zalewamy wodą, dodajemy namoczone grzyby i przyprawy. Gotujemy ok. godziny – do miękkości. Cebulę kroimy w kostkę i podsmażamy na oleju na złoto. Dodajemy wraz z tłuszczem do kapusty. Chwilę gotujemy. Farsz powinien mieć jak najmniej wody, która może nam wyciekać podczas nakładania go do pierogów.
Przystępujemy do robienia ciasta. Mąkę przesiewamy (koniecznie!), dodajemy szczyptę soli. W mące robimy dołek, dodajemy jajko oraz olej. Szybko zagniatamy, stopniowo dodając ciepłe mleko. Ciasto wyrabiamy do momentu, aż będzie elastyczne. Kroimy na dwie części, jedną przykrywamy lnianą ściereczką, aby ciasto nie wyschło. Rozwałkowujemy pozostałą część, wykrawając koła szklanką oprószoną mąką. Nakładamy farsz, sklejając brzegi pierogów (jak to zrobić – trzeba zapytać babci/cioci, każda na swój styl alpejski). Gotujemy partiami przez chwilę w posolonym wrzątku. Odcedzamy i układamy na półmisku. Najlepsze następnego dnia, podsmażone z cebulką i majerankiem.

(Renata Siewko)