Występy na żywo to nasz żywioł

Z lubelskim kabaretem Ani Mru Mru rozmawia Krzysztof Romaniuk.
Słyszałem, że dostajecie często maile z pytaniem,  czy Marcin Wójcik i Michał Wójcik to bracia?
Marcin Wójcik Co prawda takie maile zdarzają się już coraz rzadziej, ale faktycznie czasami nawet ludzie na ulicy pytają nas: To  jak to w końcu z wami jest? Jesteście braćmi czy nie? Kiedy mówimy, że nie, to słyszymy tylko oddechy ulgi: To dobrze. Założyłem się o to i właśnie wygrałem butelkę wódki.
Jesteście bardzo rozpoznawalnymi postaciami. Ludzie kojarzą was ze skeczy i pewnie myślą, że jesteście na okrągło zabawni. Czy zdarza się, że na ulicy ktoś was zaczepia i mówi: No powiedź coś śmiesznego.
Marcin Wójcik Ludzie faktycznie oczekują, że jesteśmy non stop tacy jak na scenie. Kiedyś w sklepie zaczepiła mnie jakaś pani i spytała: Dlaczego tak smutno kupuje pan ziemniaki? Zapytałem ją: A co według pani, powinienem robić? Ona na to: No nie wiem, ale w telewizji jest pan dużo zabawniejszy niż tu przy ziemniakach. To mi dało do myślenia.
A jak wyglądają wasze relacje poza sceną? Ponoć Wojciech Mann i Krzysztof Materna prywatnie mają siebie dość.
Marcin Wójcik Tak często widujemy się przy okazji tras po Polsce, że ciężko nam się spotykać też prywatnie. Tym bardziej, że ja mieszkam w Lublinie, a Michał w Katowicach. Jakby więc ktoś mi powiedział, że po powrocie z pięciodniowej trasy mam jechać w odwiedziny do Michała, to puknąłbym się w czoło.

Michał Wójcik Zapraszam Cię na grilla.

Marcin Wójcik Posiedzimy i pogadamy.

Michał Wójcik I jeszcze się napijemy wódeczki.

Marcin Wójcik Ooo… (śmiech)
A znacie nasz kabaret Widelec?
Marcin Wójcik Oczywiście. Kiedy zaczynaliśmy, Widelec już działał. Widywaliśmy się na przeglądach kabaretowych i kilkakrotnie
współpracowaliśmy przy różnego rodzaju akcjach.
Michał, ty swój sceniczny żywot wywodzisz ze słynnego teatru scena Ruchu. Stąd u ciebie te tak charakterystyczne wyginanie ciała. Nie myślałeś, by zająć się tylko i wyłącznie pantomimą?
Michał Wójcik Z teatrem występowałem regularnie do 1995-96 roku. Odeszło to na dalszy plan, gdy zająłem się menadżerowaniem zespołu Voo Voo. Potem zaś poznałem Marcina i musiałem wybrać. Zakusy, by zająć się tylko pantomimą były, ale zdecydowałem się pójść w kierunku kabaretu. Choć nie ukrywam, że czasami wykorzystuję różnego rodzaju wyginania.

Waldemar Wilkołek Ja natomiast miałem grać w Van Halen, ale w końcu do nich nie zadzwoniłem i tak już zostało.
No właśnie, ty akurat pojawiłeś się w Ani Mru Mru dopiero w ostatnich latach. Jak publiczność na to zareagowała? Ten kabaret kojarzony był wcześniej tylko z Marcinem i Michałem.
Waldemar Wilkołek Chyba już teraz wszyscy się przyzwyczaili, że jest nas trzech, ale wcześniej faktycznie byli zaskoczeni. Niektórzy
myśleli, że to ktoś pewnie niechcący wszedł na scenę i nie wiadomo, co z nim zrobić. Trochę to tak właśnie było. Wcisnąłem się na scenę i już na niej zostałem.

Michał Wójcik A teraz ciężko Cię z niej zepchnąć.

Waldemar Wilkołak Trochę ważę…
A zdarzyło się wam, że podczas występu ktoś wdarł się na scenę i chciał z wami grać?
Marcin Wójcik Niestety, czasami zdarza się, że – odurzeni różnymi płynami – ludzie próbują zawładnąć naszym występem. Nikomu to się jeszcze nie udało, ale kilka osób próbowało. Ktoś, kto decyduje się na wejście na scenę, musi się liczyć z tym, że zostanie przez nas
mocno obśmiany.

Waldemar Wilkołek Na razie, ci którzy wtargnęli na scenę byli od nas mniejsi. (śmiech)